آرشیو نیم‌نما؛ روزنامه صبح وب

 

 

 

 

 

 

مرجان حسینی، روزنامه

marjan.hoseini{AT}gmail{DO}com

یک آپارتمان معمولی که اصراری برای مدرن بودنش نمی شود، یک آشپزخانه کوچک با کاشی و گاز و یخچال قدیمی و یک صاحبخانه ی تنها که هر روز مهمانی دارد و متناسب با مهمانش ماجرایی.

اینها عناصر اصلی سریال "همه بچه های من" است که به کارگردانی مشترك مرضیه برومند و مسعود فروتن از چند هفته پیش ساعت 20 از شبکه یک سیما پخش می شود. بازیگر اصلی این سریال مهرانه مهین ترابی است که نقش یک استاد دانشگاه مجرد را بازی می کند که به تنهایی در آپارتمان شخصی اش زندگی می کند، او 3 خواهر و برادر با کلی خواهرزاده و برادر زاده دارد و یک همسایه که همیشه با یک ظرف غذا به خانه ی او سرک می کشد. هر کدام از این شخصیتها دغدغه ها و مشکلاتی دارند و در روند داستان آنها را با "پوراندخت" به اشتراک می گذارند.

مرضیه برومند در این سریال به سراغ شخصیتی رفته است که الزاماً مشکل و مصیبتی ندارد؛ زنی که رفته رفته در تلویزیون فراموش می شد! پوراندخت که یک زن تحصیلکرده است غذاهای سنتی می پزد، لباسهای معمولی می پوشد، حرفهای معمولی می زند، آسمان و ریسمان نمی بافد و با همه ی معمولی بودنش تکیه گاه خانواده است، باب آشنایی جوان ترهای خانواده را باز می کند، به خانه اش دعوت می کند، پای درد دلشان می نشیند، بدون اینکه بالای منبر برود و مثل شخصیتهای فرشته خوی سریالهای مناسبتی مدام در تکاپوی جوش دادن روابط آنها با والدینشان باشد.

پوراندخت مثل کلیشه زنان تلویزیونی بسیار رنج کشیده یا زیادی مرفه نیست، سوادش را توی چشم بیننده فرو نمی کند، برای ازدواج کردن به آب و آتش نمی زند، با وجود اینکه همیشه او را در خانه می بینیم دائماً پای اجاق گاز نیست، به جان شوهرغر نمی زند،  بچه ندارد اما با بچه هایی که به خانه اش می آیند مثل مادر رفتار می کند و با همه ی ویژگی های خاص یا معمولی اش برایمان باور پذیر و دوست داشتنی است.

بیننده مشکل بزرگی در زندگی پوراندخت نمی بیند، غصه ی بزرگ او برادر خوش گذارنش است که از دو ازدواج ناموفق 2 بچه دارد و همیشه برای حل مشکلش با آنها به سراغ او می آید. برومند برای تقبیح دوهمسری از در و دیوار دادگاه خانواده بالا نمی رود و همه ی حرفهایش را در چاردیواری ساده ی خانه ی پوراندخت و نگاه دو برادرزاده ی کوچک او می زند. دیالوگ های  پوراندخت کوتاه است و جملاتش بوی شعار نمی دهند و نه وقتی که می خواهد خواهرزاده اش را متوجه رفتار اشتباهش با پدرش بکند و نه زمانی که از دست برادر خوش گذرانش عصبانی است . غصه هایش معمولی است و برای رفع آنها مدام سجاده پهن نمی کند.

عادت کرده بودیم که زنان تلویزیونی را مطلق ببینیم که یا خیلی قوی و بی نقص اند یا خیلی بدبخت و ضعیف، یا فریب خورده اند یا اغواگر و حالا تصویری از زن ایرانی که داشت از حافظه تصویری مان پاک می شد به لطف مرضیه برومند و مسعود فروتن هر شب نیم ساعت مهمان خانه مان است.
 

نوشتن نظر

Your Contact Details:

نام:

ایمیل: اعلام نکردناعلام کردن

آدرس سایت:

نظر:

عنوان:

قالب نوشته:         -رنگ-آبی کمرنگسیاهآبیبنفشخاکستریسبزلیموییقرمز آلبالوییسرمه ایزیتونیزرشکیقرمزنقره ایآبی سیرسفیدزرد -اندازه-ریزکوچکمعمولیبزرگبسیار بزرگ

Message:

Security

کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.